mijn vader      

 Een rode roos doet mij denken aan een man,
een lieve dierbare die ik niet vergeten kan.
Hij was mijn grootste voorbeeld in dit leven,
hij heeft mij wijze lessen meegegeven.

Hij was mijn steun en toeverlaat,
bij hem kon ik terecht met al mijn gepraat.
Hij had een schouder om op uit te huilen,
en armen om in weg te schuilen.

Ik mis zijn lichamelijk contact nog elke dag,
maar in mijn meditaties geef hij mij kracht.
Ik kan tegen hem praten wat ik wil,
want ook hij is aan de andere zijde niet stil.

Ook nu nog geeft hij mij raad en advies,
in de keuzes die ik kies.
Hij staat mij bij in goede en in slechte tijden,
ik voel zijn energie aan mijn zijde.

Paps een betere vader kon ik mij niet wensen,
je was alleen tekort hier tussen de mensen.
Als mijn tijd ooit komen mag,
weet ik dat jij op mij wacht. 

Een dikke kus en een knuffel
 van je liefhebbende dochter Corrie.

 † 03-07-1976
 mijn vader is 58 jaar geworden.
    Gedicht geschreven op 29-11-2006